در وصف تأثیر سرای اقامتی امید ویژه بیماران مبتلا به سرطان و همراهان و تلاش داوطلبان برای خلق لحظاتی شاد و امید بخش در میانه جنگ با سرطان.
سرطان فقط یک بیماری نیست؛ گاهی ورود ناخواسته ایست به جهانی تازه که می تواند بسیاری از عادت های روزانه، مانند کار روزمره، غذاخوردن، جای خواب و زمان های استراحت رو تحت تأثیر قرار بده. بیماری سرطان، زندگی رو از بیمار می گیرد و پای پزشک، دارو، شیمی درمانی و پرتودرمانی را وارد برنامه روزانه زندگی بیماران می کند.
بیمار و خانوادهاش در مسیر درمان، بیش از دارو و درمان، به جایی برای نفس کشیدن، ماندن، آرام گرفتن و احساس تنها نبودن نیاز دارند.
«سرای امید» تلاشی است برای اینکه در این مسیر دشوار، بخشی از زندگی به بیماران و همراهانشان بازگردد؛ جایی که ماندن، غذا خوردن، استراحت کردن، گفتگو کردن و حتی خندیدن، همچنان ممکن باشد و در این بین، داوطلبان امید، نقشی طلایی ایفا می کنند. همانهایی که با پول تو جیبی و حقوق ماهیانه خودشون، برای بیماران جشن می گیرند و در میانه لحظات سخت و دردناک بیمارن و اضطراب همراهان، برای اونها لحظاتی شیرین و امید بخش خلق می کنند.
در سرای امید، ما به چیزی فراتر از درمان فکر میکنیم؛ به کیفیت زندگی در روزهای درمان
سرای امید، حاصل مهربانی انسانهایی است که باور دارند امید، فقط یک احساس نیست؛ میتواند یک اتاق گرم، یک غذای ساده، یک همراهی صمیمانه و دلیلی برای لبخند باشد.
سرای امید، روایت همین همراهی است؛ تلاشی برای اینکه هیچ بیمار و همراهی در روزهای سخت درمان، احساس نکند که زندگی متوقف شده است.
امید یعنی زندگی.
